หากคืนนี้พระจันทร์เปลี่ยนเป็นสีอื่น ฉันคงจะไม่เศร้าใจถึงเพียงนี้
เพราะแสงสีเหลืองนวลระยิบระยับ มันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
แต่ถ้าหากพระจันทร์กลายเป็นสีฟ้าคราม ทะเลก็อาจจะไม่มีความหมาย
และเมื่อนั้น เธอคงไม่มีความหมายแล้วเช่นกัน
แต่ความเป็นจริงในคืนนี้ ฉันยังคงนั่งมองพระจันทร์สีเหลืองนวลดวงเดิม
ยังคงมองเห็นได้ชัดจากที่ไกล
ยังคงดีใจ ที่พอจะมีเเสงสว่างสาดส่องลงมาที่ฉัน
ส่องลงมาจนนัยต์ตาเป็นประกาย
edit @ 26 Mar 2011 10:41:05 by Varnjan
แก...
พอฉันวางโทรศัทพ์จากแกเมื่อเช้า ฉันก็เกิดความรู้สึกบางอย่างเเละหลายอย่าง
เวลาเปลี่ยนวันผ่านไปเร็วจริงๆ
ยอมรับว่าความคิดหลายๆอย่างของฉันเปลี่ยนไป เเต่ก็ไม่เร็วเท่าบรุษที่จากนารีไปเพียงสามวันก็เป็นอื่น
มองย้อนกลับไป ก็นึกหัวเราะเบาๆ ให้กับความเขลาของวัยเยาว์
(ฉันจะละเมียดใช้ภาษาสวยๆทำไม?? แต่ก็ช่างเถอะ เผื่อจะมีใครนิยมชมชอบของพวกนี้อยู่บ้าง HA-HA)
มันผ่านมาหลายฝน หลายหนาว จนแม่ฉันยัดเยียดความเป็นผู้ใหญ่มาให้
อุดมคติของความรักก็เปลี่ยนไปพร้อมกับเวลาเช่นกัน คล้ายกับอยากหนีตามกันไปฉันท์ชู้สาว
ก่อนรักแรก หอมหวาน ละมุนละไม สีชมพู สวยสดใส เหมือนนั่งกินชีสเค้กเนื้อนุ่มในร้านกาแฟหวานเเหวว
จนกาลเวลา การศึกษา สภาพเเวดล้อม ความรู้สึกต่างๆนานา ได้ถ่างตาฉันมองเห็นรักอีกสีหนึ่ง
มันสบาย คล้ายนั่งดื่มเบียร์วุ้นที่ชายทะเล...
แดดจ้าลมแรงหน่อย ก็หยิบแว่นกันแดดดีไซน์สวยมาใส่ พร้อมอ่านหนังสือปรัชญาชีวิต
ให้คนที่เดินผ่านไปมาได้ริษยาถึงความสุขที่มาจากข้างใน
แม่บอกว่า นี่จะนำพาฉันไปสู่โลกของผู้ใหญ่
บางทีฉันก็นึกถึงความอร่อยของเค้กรสดี
แต่ก็จะรู้สึกถึงเวลาที่มันหวานบาดคอขึ้นมา ก็พาลหายหิวไปเสียดื้อๆ
อ่อ นี่เองที่เค้าเรียกว่าประสบการณ์...
เวลาเปลี่ยนวันผ่านไปเร็วจริงๆ
ฉันรู้จักแก แกรู้จักฉัน เรารู้จักกันมา 7 ปีแล้วนะ เคยนั่งนับวันนับปีดูไหม?
ไม่ใช่นั่งนับแต่ดาว แต่พระจันทร์...
เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่ต้องไปนับมันหรอก ตำรามีเท่าไร ก็คงเท่านั้น
เราคงไม่เก่งพอจะไปค้นพบดาวดวงใหม่เพิ่มให้ระบบสุริยจักรวาลนี้ หรือกาแล็คซี่ไหน
มีแต่วันคืนนี่แหละ เดินไวไป เพิ่มเร็วยังกับหนี้ที่รัฐบาลคุณมาร์คสร้างให้กับประเทศขวานทองด้อยพัฒนา
พล่ามจริงๆเลยฉัน...
ปล.ฉันเขียนจดหมายอิเล็คโทรนิคฉบับนี้ด้วยความเร็วของข้าวมื้อเย็นที่อาม่าฉันนั่งกินจนอิ่มสบาย
ปล.อีกอัน ฉันแค่รู้สึกถึงข้อความทั้งหมด หลังจากที่วางโทรศัพท์จากแก เลยอยากให้อ่าน
ปล.อีกอันแล้วกันนะ ขอโทษเธอหนึ่งทีที่ส่งมาช้า แต่ไม่รู้สึกผิดหรอก
ถ้า ปล.อีกที เธอคงนั่งด่าฉันในใจจนอยากให้ได้ยินแน่ๆ พอดีกว่า (HA-HA)
บุญรักษา...
หวานจันทร์
http://www.imeem.com/funkpee/music/P1HJUpeZ/mint-wasabi/
*หมายเหตุ
เผื่อแกจะผ่านมาแถวนี้ แล้วเห็นรูปกับเพลงในบล็อค
มันไม่ได้หมายถึงแกหรอกนะ ฉันนึกถึงเบียร์วุ้นแก้วโตของฉันต่างหาก :P
edit @ 18 Jul 2009 17:13:58 by Varnjan
เมื่อมีเหตุการณ์ต่างๆมากระทบกับความรู้สึกนึกคิด
ไม่ว่าจะดีหรือร้าย สุข ทุกข์ หรือ อึดอัดกับมันมากแค่ไหน
สิ่งเเรกที่นึกขึ้นได้
คือการบอกต่อความรู้สึกนั้นกับเธอ
หากแต่วันนี้เธออยู่ในที่ที่แสนไกล
เสียงความรู้สึกของฉันอาจไปถึงบ้าง ไม่ถึงบ้าง
โดยที่ฉันไม่มีทางรู้ได้เลยว่า เธอจะรับรู้ถึงมันได้เหมือนเคยหรือไม่
ความรู้สึกของฉันก็ได้เเต่ล่องลอยอยู่ในอากาศ
ล่องลอย เรื่อยๆไป
มีจุดหมายที่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน...
บ่อยครั้ง เธอแนะให้หลบหลีกหนีผู้คน
ไปอยู่ในที่ที่อบอุ่นและปลอดภัย
เธอไปด้วยบ้าง ไปคนเดียวบ้าง
แต่ก็กลับมาพร้อมรอยยิ้มเสมอ
อยากหลุดออกจากโลกใบใหญ่สังคมแคบๆ
ไปอยู่พื้นที่เล็กๆ ที่มีแต่ความสดใส สวยงาม
ที่ไหนก็ได้...
หรืออาจจะเป็นที่ที่เธอได้ยินฉันชัดเจนกว่าที่นี่?
http://radio.sanook.com/music/player/ล่องลอย/25825/
ปล.เราต้องเอา Embed วางตรงไหนเหรอคะ
ถึงจะมีเพลงในบล็อคเราเลย?? -"-
edit @ 10 Jun 2009 03:20:11 by Varnjan
